« و چهار پايانى كه پشت آنها غدقن ميشد مانند بحيره و سائبه و حاميه و چهار - پايانى كه بىنام خدا و بنام بتها ميكشتند ، و گفتند براى حج سوار آنها نميشدند و به خدا دروغ مىبستند و او سزاى دروغشان را ميدهد . و ميگفتند آنچه در شكم اين چهارپايانست كه بچه‌هاى شكمى بحيره و سائبه بودند ويژه مردان ما است و بر زنهامان حرام است اگر زنده زايند و اگر مرده آيند همه در آن شريكند چه مرد و چه زن ، البته سزاى اين شرح و حكم ناحق آنها را ميدهد كه از دروغ حلال و حرام به خدا بستند « زيرا او حكيم است و پر دانا » زيان بردند آنان كه فرزندان دختر خود را از كم خردى بنادانى كشتند ، و آنچه خدا روزيشان كرده بود بنام بحيره و مانندش بر خود حرام كردند بدروغ بستن بر خدا ، البته گمراه بودند و به راه حق نبودند . و آفريده چهار پايانى براى بار برى و فرش در تفسيرش چند وجه است . 1 - بار بر شتران بزرگند و فرش خرد آنها كه به زمين نزديكند مانند فرش گسترده 2 - بار بر شتر و گاو است و فرش گوسفند 3 - بار بر هر باركشى است از شتر و گاو و يابو و استر و خر و فرش گوسفند است ، اين از ابن عباس روايت شده و گويا معتقد شده كه سم داران هم بتبع در انعام واردند . 4 - مقصود انتفاع بباربرى است و خواباندن بر زمين براى سربرى و منظور از فرش كردن خواباندن براى ذبح است . 5 - مقصود از فرش آن فرشها است كه از پشم و موى آنها آماده شوند يعنى برخى چهار پايان باربرند و از برخى آنها كرك و پشم گيرند و فرش سازند و گفتند : فرش بافته از مو و پشم و كرك است ، و دليل است بر جواز بار كردن هر كدام باربرند و ذبح هر كدام خوردنى هستند يا فرش سازى از پشم و كرك و مويشان ( مجمع البيان 4 : 376 ) « كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ » طبرسى - ره - در ( ج 4 ص 377 ) مجمع گفته : يعنى حلال شماريد خوردن هر آنچه خدا بشما داده و از آنها غدقن نكنيد چون مردم جاهليت